Φρόνημα υπό αναδιάρθρωσιν!
Δεῖ δὲ χρημάτων, καὶ ἄνευ τούτων οὐδὲν ἔστι γενέσθαι τῶν δεόντων
Λίγα λόγια για εμένα
Εν πολλαις αγοραις επενδυτής και ες αεί του ωραίου θαυμαστής!
(διαβάστε περισσότερα)
Σελίδες
Σύνδεσμοι


1744 αναγνώστες
4 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Παρασκευή, 22 Οκτωβρίου 2010
10:46

 Καλημερούδια. Σήμερον, ως και αλλαχού έχω γράψει, είναι μια ημέρα κρίσιμος δια την περαιτέρω εξέλιξιν των εν Ελλάδι αγοραίων πραγμάτων, αλλά το αυτό ισχύει και δια τα υπερατλαντικά τρόπον τινά.

 

Θα δείξει εν ολίγοις έαν η νοτιόστροφος πορεία έχει αρχίσει ή εάν θα καθυστερήσει κάπως ακόμη. Ιδού λοιπόν, καθήμεθα αναπαυτικώς ή εισέτι καλλίτερον πάμε να κάνουμε καμμιά δουλειά και τα ξαναλέμε ούσης οψίας.

 

 

Καλές δουλειές εις πάντας και πάσας.

 

 

 

 

 

 

 ΥΓ Επί του πιεστηρίου. Και νομίζω ότι όλοι όσοι ενδιαφέρονται να ακούσουν μιαν άποψιν του τι παίζεται εν Ελλάδι και ΧΑΑ, ενδιαφέρονται να ειδούν το υπο του Φαύλου ταυτοχρόνως αναρτηθέν βιδεάκι:

 

 

 

 

Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
14 ψήφοι

 Εκτύπωση
1683 αναγνώστες
16 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Δευτέρα, 18 Οκτωβρίου 2010
23:04

 Απόψε, θα κάμω δύο πράγματα που σπανίως κάμνω, θεωρώ τουτέστιν απηγορευμένα. Θα αναδημοσιεύσω τμήμα άρθρου της Καθημερινής το οποίον φρονώ ότι ΑΠΑΝΤΕΣ οι έχέφρονες πολίται ΠΡΕΠΕΙ να διαβάσουν. Και θα αναρτήσω βιδεάκιον του Λαζοπούλου, τον οποίον αδυνατώ συνήθως να παρακολουθήσω, επ' αφορμή του σημερινού κεντρικού άρθρου του Capital. Και τούτο διότι πρέπει κάποια στιγμή η φαρσοκωμωδία της κολλεγιάς των  αποφοίτων του Κολλεγίου που άλλα δεικνύουν εν αντιπολιτεύσει (λεφτά υπάρχουν λχ) και άλλα μπήγουν εν κυβερνήσει. Άνευ λοιπών σχολίων λοιπόν, ιδού (επισημάνσεις εμές):

 

 

 

"(...)

Δεν φτάνουν οι καρέκλες...

Εκτός από τους 1.200 αποσπασμένους δημοσίους υπαλλήλους και τους επιστημονικούς συνεργάτες των βουλευτών, άλλοι 1.340, που έχουν προσληφθεί χωρίς διαγωνισμό, ανήκουν στο μόνιμο προσωπικό της Βουλής. «Το θέμα δεν είναι αν θα μας περικόψουν τους μισθούς τώρα, αυτό θα το αντέξουμε. Το θέμα είναι, όταν βγω εγώ σε πέντε χρόνια στη σύνταξη, θα υπάρχει τότε κάτι;» είναι το ερώτημα ενός παλαιού υπαλλήλου στον γ.γ., κατά τη διάρκεια μιας περιήγησης που μου έκανε ο τελευταίος στον πρώτο όροφο. Την τελευταία πενταετία, ο αριθμός των μόνιμων υπαλλήλων διπλασιάστηκε με διακομματική συναίνεση. Οι περισσότεροι είναι συγγενείς πολιτικών, βουλευτών, υψηλόβαθμων δικαστικών και αστυνομικών, ενώ ως υπάλληλοι έχουν προσληφθεί ακόμη και πρώην πολιτικοί, όπως ο πρώην ευρωβουλευτής της Ν.Δ. Μανώλης Μαυρομάτης.

Αποτελεί κοινό μυστικό πως δεν προσέρχονται όλοι οι υπάλληλοι στην εργασία τους, διότι, αν έρχονταν όλοι, θα εδημιουργείτο το αδιαχώρητο. Περιμένοντας στον προθάλαμο του γ.γ., είχα την ευκαιρία να διαπιστώσω προσωπικά πως δεν φτάνουν οι καρέκλες. Μόλις έβγαινε κάποιος για τσιγάρο, αμέσως τη θέση του, πάντα πίσω από μια οθόνη κομπιούτερ ακινητοποιημένη στο Facebook, καταλάμβανε ένας άλλος.

(...)" Το πλήρες άρθρο εδώ.

 

 

 

 

Με τις υγιείες μας όσοι πάμε δια το χαράτσι της περαιώσεως και άξιος ο μισθός των υφ' ημών μισθοδοτουμένων χειριστών του Facebook. 

 

Με τις υγιείες μας.

 

 

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
19 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
2745 αναγνώστες
20 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Παρασκευή, 15 Οκτωβρίου 2010
19:06

 Τα καλά νέα είναι ότι εμειώθησαν τα φέσια εις την αγορά. Τα κακά είναι ότι τούτο συμβαίνει διότι όλο και περισσότεροι επιχειρηματίαι είτε έχουν εβγεί εκτός αγοράς είτε δεν έχουν πλεόν δικαίωμα εις καρνέ επιταγών. Αλλά, εάν σου έχουν φορέσει φέσι Τυνησιακόν ήδη - κατάστασις εκ της οποίας ουδείς εμπορευάμενος έχει εκφύγει, μικρά η παρηγορία. Μοι ενθυμίζουν πάντα ταύτα την παλαιά αυτή εικόνα του "ο πωλών τοις μετρητοίς / ο πωλών επί πιστώσει". Καθησε εσύ με τας επιταγάς και τα γραμμάτια εν ολίγοις. Δεν είναι δείγμα υγιείας, δείγμα επιθανατίου ρόγχου πολλών επιχειρήσεων και παραιτήσεως από κόπους και μόχθον ζωής των επιχειρηματιών είναι.

 

 

 

Μοι ενθυμίζει επίσης ότι ο Πρωθυπουργός μας είναι ουσιαστικώς "ο κυβερνών επί πιστώσει" και ουχί τοις μετρητοίς, ει μη μόνον των ξένων. Το καλό είναι ότι υπάρχει ακόμη μετρητό, το κακό είναι ότι είναι λίγο και με επαχθεστάτους όρους, ως προρρηθέν. Επ'αυτού δε, θα επανέλθω.

 

Αλλά, ούτω πώς είναι η ζωή. Καλά, κακοίς μεμιγμένα. Να εγώ απόψε είμαι ολίγον συναχωμένος και άνευ γυναικός, αλλά θα εξέλθω μετ' ανδροπαρέας προς τον φίλον και όμαιμον Κουρκούλην.

 

 

Ουδέν καλόν αμιγές κακού και τούμπαλιν.

 

Καλό ΠΣΚ!

Αξιολογήστε το άρθρο 
9 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
1222 αναγνώστες
19 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Τετάρτη, 13 Οκτωβρίου 2010
00:08

Αυτό είναι το καλό με τας Αθήνας. Κάθεσαι να πιείς έναν καφέ, ένα σκατς, μια κουμανταρία ή έτερον τι ηδύποτον τέλος πάντων παρα τη Πλατεία Φιλικής Εταιρείας και ουχί μόνον βλέπεις θύελλαν καλλιπύγων σουρταφερταζούδων κορασίδων, αλλά μανθάνεις και καυτά νέα. Εκαθήμην το λοιπόν και έμαθα. Να, πως έρχεται αύριο μεθαύριο ας πούμε γαμβρός εξ αλλοδαπής (τουρίστας, τουρίστας!) δια να ζευγαρώσει μετα νύμφης πολυφέρνου ημετέρας. Δηλαδή, τι πολυφέρνου, να'χαμε να λέγαμε, μια ρομπίτσα κλαρωτή εδώ που τα λέμε. Αλλά ιδού ο υποψήφιος νυμφίος έρχεται και τα δικά του προικιά τουλάχιστον είναι πολλά. Το ζήτημα είναι να του κάνει.

 

Από την άλλη, έτερος φίλος μοι έλεγε ότι η νύμφη δεν είναι ανύμφευτος, αλλά ήδη νταραβερίζεται μεθ'ετέρου τινός γαμβρού και παλαιού κορτάκια της και το νέο σκάει μετ'ου πολύ. Τις οίδε; Μπορεί και να προλάβει ο εγχώριος τον αλλοδαπόν εις τας πτυχάς της ρόμπας και προς το ό,τι πολυτιμότερον. Πάντως το μόνον βέβαιον είναι ότι μετά δωδεκάμηνο το τοπίον του τραπεζικού τομέως θα έχει αλλάξει άρδην. Εύχομαι να μην τις πάρουν οι ξένοι αντί πινακίου φακής μονάχα. 

 

Και τι να κάνουμε η ζωή έτσι είναι. Ότε εν Πειραίει συννεφιάζει, εν Αθήναις βρέχει, άλλος αγάπη έχασε κι άλλος αγάπη έχει. Ας νικήσει ο καλλίτερος.

 

Και ποτέ, ποτέ βρε άνθρωπε κουτέ, το ποτήρι παρά τω κολωνακίω μην το ξεχνάς ποτέ...

 

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
18 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
1440 αναγνώστες
8 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Παρασκευή, 8 Οκτωβρίου 2010
19:31

 Έγραφον ενωρίτερον εις τον μίτον της ΑΔΕΔΥς (αν-δε-δείς, δεν πιστεύεις ότι υπάρχουν τέτοιες απόψεις) ότι εκ της εμπειρίας μου, πρέπει να δοθεί επίδομα ναρκαλιευτού εις πλείστους των ΔΥ. Και τούτο καθ'ότι όποτε επεσκέφθην δημοσίαν υπηρεσίαν, είδον συχνάκις αυτούς να θυσιάζουν τις (λίαν καλοπληρωμένες) ώρες τους προσπαθούντες να γλιτώσουν την ανθρωπότητα εκ των κεκρυμμένων βομβών. Είναι λοιπόν βαρύ και ανθυγιεινό επάγγελμα η αργόμισθος δημοσιοϋπαλληλία (επαναλαμβάνω υπάρχουν και αξιότατοι ΔΥ οίτινες θα έπρεπε το πρώτον να ξεσηκωθούν κατά των κρατικοδιαίτων κηφήνων κομματικοστραταρίων). Θα έπρεπε, ως εκ τούτου, να υπάρχει δυνατότης προώρου συνταξιοδοτήσεως των ηρωικών ναρκαλιευτούντων.

 

 

Ω! Μα τι λέω? Η δυνατότης αύτη υπάρχει. Κατά δεκάδας χιλιάδας συνταξιοδοτούνται προώρως. Εις υγίειαν ημών των κορόιδων.

 

 

Αλλά τέλος πάντων Εσπέρας Παρασκευής, ας πάμε δι'ένα ποτηράκιον.

 

Καλό ΠΣΚ!

 

 

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
15 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
«Πρώτη<123456789>Τελευταία»

Σχετικά με το blog
Η Ενδεκάτη Εντολή: "Έσο Ελευθερος".







Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις