Φρόνημα υπό αναδιάρθρωσιν!
Δεῖ δὲ χρημάτων, καὶ ἄνευ τούτων οὐδὲν ἔστι γενέσθαι τῶν δεόντων
Λίγα λόγια για εμένα
Εν πολλαις αγοραις επενδυτής και ες αεί του ωραίου θαυμαστής!
(διαβάστε περισσότερα)
Σελίδες
Σύνδεσμοι


1338 αναγνώστες
7 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Σάββατο, 5 Ιουνίου 2010
12:21

 Αφιέρωσις εις τον mc,  με το γνωστό ερώτημα: διατί να μπλέκουμε σε παλιοϊστορίες, αφού στον κόσμο λιγοστές είναι οι Κυρίες...

 

 

Ή όπως ευστόχως μοι είπε ενωρίτερον αυτοκλήτως θαμών γνωστού καφέ της πρωτευούσης που με ήκουσε να συνδιαλέγομαι σχετικώς: "εν τέλει η μόνη σωστή γυναίκα είναι η μάνα μας". Αυτό υποκρύπτει βεβαίως την ανάγκη των ανδρών να μας περιποιούνται αι γυναίκες ανιδιοτελώς, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.

 

Α λα της λοιπόν και καλό Σαββατοκύριακο!

 

 

Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
16 ψήφοι

 Εκτύπωση
1306 αναγνώστες
8 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Τετάρτη, 2 Ιουνίου 2010
14:10

 Πολύς λόγος γίνεται δια τα πετρέλαια του Αιγαίου. Πολύ χρόνο δεν έχω να σχολιάσω, αλλά αφορμής δοθείσης εκ της πετρελαιοκηλίδος του Κόλπου του Μεξικού, έριψα μια ματιά εις το τι θα γινόταν εάν υπήρχαν πετρελαιοπηγαί εις το Αιγαίο και υπήρχε αντίστοιχος διαρροή.

 

Εάν η διαρροή ήτο εις το ύψος της Νάξου:

 

 

Εάν η κηλίς είχε επίκεντρο τον Άγιο Ευστράτιο:

 

 

τοσούτον έχει μολύνει η μαρξιανή αίρεσις του 19ου αιώνος και η απότοκος προοδευτουριάρικη σκέψις τον Ελληνισμό που εντρεπόμεθα που έχωμεν ωραία χώρα και την έχουμε τσιμεντάρει σαν σοβιετικό προάστιο και εντρεπόμεθα να φιλοξενούμε κόσμο μπας και γινουμε τα γκαρσόνια τους. Και διώκουμε τα υπερπολυτελή κρουαζιερόπλοια και  θέλουμε πετρέλαια εις την χώρα του Ηλίου και βαριά ρυπογόνο βιομηχανία. 

 

Ναι καλά. Αυτό είναι το ρίσκο, να ειδούμε το Αιγαίο κατάμαυρο. Το δε ρίσκο από την κυριαρχία και την κατοχή της προοδευτουριάς και της ιδεολογικοτεμπελοσύνης, η καθολική δυστυχία των πολιτών και η ψυχή της χώρας κατάμαυρη.

 

Εάν θέλετε να ειδείτε το πώς θα ήτο η κηλίς με διάφορα επίκεντρα, επισκεφθείτε εδώ.

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
24 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
2089 αναγνώστες
10 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Τετάρτη, 26 Μαΐου 2010
11:52

 Όπως όλοι οι παίκται, είμαι κάπως προληπτικός. Και έχω και εγώ τους δείκτας και τους αντιδείκτας μου. Αντιστοίχως, έχω γραφιδας που χρησιμοποιώ ως δείκτας εκτιμήσεως των καταστάσεων. Έχω δε ευρεί στατιστικώς ότι τινές εξ αυτών είναι εξαιρετικοί ως προς τα επερχόμενα. 

 

Ηγέρθην λοιπόν σήμερον και καθώς ελάμβανον το πρωινό μου, ανέγνωσα και πάλιν άρθρον υπό του κυρίου Δελεβέγγου σχετικώς προς την πορείαν της αγοράς ακινήτων. Εικάζω δε ότι ήτο, τρόπον τινά, εις συνέχειαν εχθεσινού άρθρου του Μαυρίδου πραγματευομένου το θέμα "τι θα τα κάνουμε τα λεφτά μας". 

 

Η άποψις Καλοχαιρέτου είναι παλαιόθεν γνωστή: τα ακίνητα εν Ελλάδι έχουν τιμάς που πλειστάκις (αλλ΄ουχί πάντοτε) ενσωματώνουν αξίαν ουχί απλώς υπερβολικήν, αλλά εντελώς φανταστικήν. Υπάρχουν περιοχαί και είδη ακινήτων τα οποία δεν δύναμαι να αντιληφθώ πώς στο καλό πωλούνται εις αυτάς τας αποτιμήσεις. Αλλά, αυτό είναι ένα και το γεγονός ότι βλέπω αυτόν τον καταιγισμό άρθρων απαξιώσεως ένα άλλο. Εξ όσων γνωρίζω και παρακολουθώ, πέραν των αστρονομικώς αποτετιμημένων ακινήτων, υπάρχουν και αξιολογότατες ευκαιρίες πλέον.

 

Αυτή η μονομερής επίθεσις με προβληματίζει σφόδρα. Η λιμνούλα της ελληνικής οικονομίας δεν έχει πολλά οψάρια και είναι λογικό ο ανταγωνισμός για τα ολίγα κεφάλαια να είναι έντονος. Αλλά, διερωτώμαι ειλικρινώς, εάν αι τιμαί των ακινήτων καταρρεύσουν, θα ωφεληθούν αι εισηγμέναι εταιρείαι? Ή θα πάνε ακόμη πιο κατά διαβόλου? 

 

Αυτό που βλέπουμε να εκτυλίσσεται εις την ακίνητο περιουσία, η σημαντικοτάτη διόρθωσις δηλαδή, είναι κατ'ουσίαν η σημαντικοτάτη μείωσις του πλούτου της Ελλάδος, νυν και εις το μέλλον. Δεν είναι αστείο, είναι τραγικόν, και λογικώς, αφού με ακίνητα και έτερα εμπράγματα θα ξεπληρώσουμε εις τους ξένους τα κερατιάτικα των προηγηθεισών σπαταλών, θα έπρεπε να πασχιζωμεν να κρατηθούν αι τιμαί αυτών υψηλαι. Πολλώ δε μάλλον δια τας λογιστικάς αποτιμήσεις των καθημαγμένων εισηγμένων.

 

Εδώ, ας προσθέσω ετούτο, διότι με έχει απασχολήσει: ο λόγος δια τον οποίον οι Έλληνες έχουν τέτοιο παράλογο (?) πάθος με τα ακίνητα είναι ότι όσες άλλες φορές προσεπάθησαν να επενδύσουν εις κάτι άλλο, απώλεσαν τα μαλλιοκέφαλά τους. Τα ακίνητα, ό,τι και να έγινε έκαμαν τον κυκλον τους και προσεκόμισαν πολλάκις απίστευτα κέρδη. Αλλά εν πάση περιπτώσει σπανίως, ή ακριβέστερα, σπανιότερον πάσης άλλης επενδύσεως, απαξίωσαν το επενδεδυμένο κεφάλαιο (διότι εγένετο και αυτό και μην ακούω βλακείας ότι δεν εχάθησαν κεφάλαια εις τα ακίνητα) .

 

Ακόμη και κατά την Γερμανικήν Κατοχήν, ακόμη και κατά τον πόλεμο κατά των σταλινικών, τα ακίνητα ήσαν μία εκ των ολίγων επενδύσεων που διετήρησαν αξία εντός του απολύτου χάους. Όλα θα πάνε καλά, αλλά και να μην πάνε, κάποιες επενδύσεις θα αποδώσουν καλλίτερον άλλων ή τέλος πάντων κάτι θα αξίζουν εις το μελλοντικόν νομισμα.

 

Τέλος ας ειπώ ετούτο: ίσως πράγματι εντός εξαιρετικώς ανωμάλων συνθηκών απωλέσουν αι ασφαλέστεραι επενδύσεις 50 ή 60% της αποτιμήσεως των προ της ανακάμψεως. Αλλά, ουδείς πρέπει να εύχεται τοιαύτου μεγέθους ανωμαλίαν και υπ'αυτάς τα συνθήκας αι ολιγότερον ασφαλείς θα πάνε καλλιά τους. Ασφαλώς, πιθανοτέρα είναι μια διόρθωσις 20-25%. 

 

Όσο περίπου δηλαδή απώλεσε ο ΓεΔείς - αλλ' ουχί τα ακίνητα- από το προηγούμενο άρθρο του κυρίου Δελεβέγγου.

 

Και δεν επέρασε παρά ένας μήνας.

 

 

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
15 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
1867 αναγνώστες
20 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Τρίτη, 25 Μαΐου 2010
11:04

 Ἐκ νυκτὸς ὀρθρίζει τὸ πνεῦμά μου πρὸς σέ, ὁ Θεός,

διότι φῶς τὰ προστάγματά σου ἐπὶ τῆς γῆς

 

 

Ανακάμπτω βραδέως εκ της ερωτικής απογοητεύσεως και το έχω ρίψει ολίγον εις τα αγιωτικά, ως αναμενόμενον. Έλεγον λοιπόν προ καιρού ότι η Ελλάς έφθασε εις το χείλος της αβύσσου. Δια να είμαι ακριβής, εφθασε τρέχουσα εις το χείλος της αβύσσου, άρχισε να πίπτει εν τω χάσματι και αίφνης την εβούτηξαν από το μαλλί, την ετράβηξαν πίσω και τώρα την έχουν ξαπλωμένη χαμαί και την ταράσσουν εις τας τεχνητάς αναπνοάς.  

 

Έρως, ανίκατε μάχαν λοιπόν, αλλά και πολιτικόν σύστημα ψιλο-ανίκανο μάχαν επίσης. Δεν είναι καλά τα πράγματα και δε βλέπω πώς θα γίνουν καλλίτερα. Τι θα γίνει και θα αρχίσει να δανείζεται ελευθέρως μια χώρα που θα οφείλει >150% του ΑΕΠ της (που θα το μαγειρέψουμε δε λέω, αλλά Νορβηγία δεν είμεθα) ήτις μετά 10 έτη σκληρής λιτότητος και πάλι θα οφείλει 110-120% όπως και σήμερον? 

 

Μία είναι η λύσις και θα καταφύγουμε εκεί -εικάζω- αργότερον ή γρηγορότερον. Αλλά, όπως και προ ολίγων εβδομάδων, η λύσις αύτη δεν πρόκειται να είναι ανώδυνος. Χρεοκοπία ενός "κράτους" (σπατάλου, ανικάνου και διεφθαρμένου έστω) το οποίον εισάγει πολύ περισσότερο του μισού των ειδών πρώτης ανάγκης του, δεν είναι ουδέ αστείον, ουδέ ομαλόν πράγμα. Ούτω πώς, είχον ειδοποιήσει προ καιρού φίλους και γνωστούς ίνα κάμωσιν προμηθείας βασικών ειδών δια δύο εβδομάδας, καθότι κάπου τόσο θα κρατούσε το πρώτο κύμα μέχρι την αποκατάστασιν στοιχειώδους ανεφοδιασμού των άστεων. Ασφαλώς και υπάρχει πιθανότης να προετοιμασθεί αρκούντως η κυβέρνησις, αλλά επειδή εν Ελλάδι ζώμεν, καλό είναι να κάμουμε όλοι τα κουμάντα μας, ως ιδιωτική πρωτοβουλία.

 

Επρότεινον τότε λοιπόν, αλλά και πάντοτε το ευρίσκω χρήσιμον να υπάρχουν προμήθειαι:

1. Ορύζης και ζυμαρικών

2. Ελαιολάδου, αλεύρου και ωών

3. Ύδατος εμφιαλωμένου

4. Σαλτσων και κονσερβών

5. Ενεργείας, ιδία προς μαγειρικήν (γκαζάκια) 

6. Σακχάρεως ή/και μακράς διαρκείας σακχαρωδών (μαρμελάς κοκ)

7. Τυρού ανθεκτικού εις την εκτός ψυγείου αποθήκευσιν (μυζήθρα ξηρή)

Και ούτω καθ'εξής.

 

Τώρα βεβαίως θα μου ειπείτε, μια χαρά επήγε και εδανεισθήκαμε και θα πάει και μια χαρά. Ναι, έτσι είναι ελπίζω. 

 

Αλλά φίλοι μου, εδώ πληρώνουμε ένα σκασμό χρήματα κατ' έτος δι' ασφάλειαν υγιείας και ζωής (που στο κάτω κάτω θα αποθάνωμεν και δε θα την εισπράξωμεν ποτέ οι ίδιοι), τι βλάπτει να στοκάρωμεν προμηθείας ολίγων εκατοντάδων ευρώ?

 

Κι ας μη γίνει ποτέ τίποτε. Που ολοψύχως εύχομαι να μην γίνει.

 

Αλλά, όπως ξεκινάει ο Αριστοτέλης την διαθήκην του: όλα θα πάνε καλώς. "Αλλά εάν δεν πάνε, ιδού η διαθήκη μου." 

Αυτά και η ξηρά τροφή ουδέπω έβλαψε. Το πολύ να πιάσει μαμούνια. 

 

Τζάμπα κρέας (πρωτεϊνη) εν ολίγοις.

 

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
22 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
1698 αναγνώστες
8 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Πέμπτη, 20 Μαΐου 2010
03:45

Πολλά ακούμε, ένα είναι το πλέον ανησυχητικόν κατά την γνώμην μου: η απόφασις των Αμερικάνων ότι μπορούν να μπλοκάρουν την βοήθεια του ΔΝΤ εάν μια χώρα κινδυνεύει να μην δύναται να πληρώσει. Δι΄ημάς βαρούν τα τέλια!

 

[...]«Η συγκεκριμένη τροπολογία θα βοηθήσει στην πρόληψη της χρησιμοποίησης των δολαρίων των αμερικανικών φορολογούμενων για τη βοήθεια δυσλειτουργικών κυβερνήσεων του εξωτερικού», δήλωσε ο Τεξανός γερουσιαστής Τζον Κόρνιν. «Η Ελλάδα δεν είναι, ούτε κατά το πιο φανταστικό σενάριο, πολύ μεγάλη για να αποτύχει», συμπλήρωσε. [...]

 

Επειδή μοι ήτο από καιρού προφανές ότι αυτό που συμβαίνει δεν έχει να κάμει τόσο (ή έστω μόνον) με την Ελλάδα, αλλά με μια ευρυτέρα κίνησιν (όπως ορθώς επεσήμανε ο φίλος Μυαλό), ανησυχώ τα μάλα. Ξεύρω καλώς πώς σκέπτονται οι κερδοσκόποι και ότε τα λεφτά είναι πολλά, λαβέ το ωόν και δος αυτώ κουρά. Εάν εκκινήσουν κίνησιν αυτού του μεγέθους, όχι αλώσεις, θα παρακαλούμε να κρατήσει ο Γεδείς το Μηρσηνικόν 1023.

 

Εάν είναι να χρεοκοπήσεις, συντεταγμένα εννοώ πάντοτε, κάντο γρήγορα και όσο ακόμη δεν χρωστάς τόσο πολλά όσο προβλέπεται να χρωστάς εάν συνεχίσεις να δανείζεσαι με επαχθείς όρους, έλεγε ένας φίλος και συμφωνώ. Πάρεξ και βάζεις κάτι εις την άκρην ή έχεις έτερον τι κατά νου.

 

Και αυτό είναι που αμφιβάλω ότι έχει η ημετέρα κυβέρνησις.

 

 

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
21 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
«Πρώτη<456789101112>Τελευταία»

Σχετικά με το blog
Η Ενδεκάτη Εντολή: "Έσο Ελευθερος".







Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις