Φρόνημα υπό αναδιάρθρωσιν!
Δεῖ δὲ χρημάτων, καὶ ἄνευ τούτων οὐδὲν ἔστι γενέσθαι τῶν δεόντων
Λίγα λόγια για εμένα
Εν πολλαις αγοραις επενδυτής και ες αεί του ωραίου θαυμαστής!
(διαβάστε περισσότερα)
Σελίδες
Σύνδεσμοι


1587 αναγνώστες
5 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Κυριακή, 16 Μαΐου 2010
21:52

Ευρίσκομαι εισέτι εν καταθλίψει, αλλά σήμερον, μετά μιαν εισέτι άυπνον νύκτα, ενεφανίσθησαν αίφνης σημεία διασπάσεως αυτής. Λογικώς θα κρατήσει ακόμη καιρό. Αλλά ολίγον ο αγαπητός μου φίλος φαύλος με τα λικνίσματα των ανδρισμών ως τεκμήριον ελληνικότητος, ολίγον μια δυο επισκέψεις φίλων, αλλά και τα πάντοτε ευπρόσδεκτα σχόλια των ενταύθα φίλων, το έρεβος διεσπάσθη υπό ακτίνων φωτός.

 

Επι τη ευκαιρία ωστόσο, ας συγγράψω προ του να πιώ το χαμαίμηλόν μου σκέτο και να κατακλιθώ, μικράν τινά περιγραφήν των πέντε κλασσικών σταδίων της απωλείας, πάσης απωλείας, από το χρηματιστήριον έως αγαπημένων προσώπων, έως εθνικής και οικονομικής κυριαρχίας, έως πεφιλημένων κορασίδων.

 

1. Αρνησις

2. Θυμός

3. Διαπραγμάτευσις (παζάρεμα)

4. Κατάθλιψις

5. Αποδοχή.

 

Ο Καλοχαιρέτας ευρίσκεται προφανώς εν καταθλίψει, με ολίγον απο διαπραγμάτευσιν (κι αν τα ξαναευρίσκαμε?) που είναι συνήθως ματαιοπονία.  Μια φορά μονάχα φθάνει να ραΐσει το γυαλί και είναι και αλλού πορτοκαλεαί παράγουσαι μήλα εσπερίδων.

 

Κακώς δεν επήγα εις τα μπουζούκια το ΠΣΚ. Μωρέ θα του δώσω Καρρά που θα είναι όλο ιδικόν του.

 

Όπως σας έλεγον, εντός της ζοφεροτέρας νυκτός, ιδού αι ακτίδαι υπό την μορφήν νυκτών χορδών Απολλωνείου μπουζουκίου. Κι αν γενεί και καμμιά ζημία, εγώ θα την πληρώσω.

 

 

 

 

Μαρικάκι Νίνου (Ευαγγελία Νικολαϊδου), εκ της μετεμφυλιακής Ελλάδος του 1950, πολύ, πολύ χειρότερα τα πράγματα τότε. Καιρό έχω να πιάσω φιληνάδα ονομαζομένη προς τιμήν της Παρθένου, για να το βάλω στόχο.

 

Και αυτό θα περάσει γέρο μου.

 

 

ΥΓ Επί ποίου σημείου ευρίσκεται η τάλαινα πατρίς? Έλατε παίδες και δε θέλω αηδίες. Νωρίς, εξ ου και να μην λησμονείτε τον Στράβωνα εις τα χρηματιστηριακά.

 

Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
14 ψήφοι

 Εκτύπωση
1329 αναγνώστες
17 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Παρασκευή, 14 Μαΐου 2010
20:49

 Δε γράφω και ο λόγος είναι δια τους φίλους που με ερωτούν προσωπικώς. Δεν είναι μονον η μελαγχολία των γενεθλίων. Βλέπετε, ακόμη και η εμπειρία, ακόμη και η ηλικία δε σε προετοιμάζει ποτέ αρκούντως δια την ερωτικήν απογοήτευσιν. Ιδού λοιπόν, έχω να περάσω και πάλι την κοιλάδα των δακρύων. Την εν ερήμω περίοδο. 

 

 

Καίτοι είχον πολλά να γράψω και δια τα της Ισπανίας και δια τα της Βρεταννίας και δια τα ιδικά μας, δεν έχω όρεξιν δια τίποτε. Να με συμπαθείτε. Ευτυχώς ή δυστυχώς το μόνον που μπορεί να διδάξει η εμπειρία ενός καυσούρη είναι ότι ΚΑΙ αυτό θα περάσει.  Όπως και με τα των αγορών.

 

Σήμερον λοιπόν δεν έχει ούτε έξοδο ούτε τίποτε. Θα καθήσω σπίτι μονήρης, με την συντροφία του Ιωάννου του Περιπατητού, του μελανεπιγράφου, και θα πιώ μετ'αυτού τα χαμομηλάκια μου. Που ηρεμούν και τα νεύρα.

 

Καλό Σαββατοκύριακο -και μη χειρότερα.

 

 

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
22 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
1304 αναγνώστες
31 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Τετάρτη, 12 Μαΐου 2010
01:11

 Ο κόσμος έχει πολλών ειδών πρωτοχρονιές. Την εμπορική, την ημερολογιακή, την ορθόδοξο, την σινική, την ιουδαϊκή κοκ. Υπάρχει και η προσωπική πρωτοχρονιά, τουτέστιν το γενέθλιον ενός εκάστου.

 

 

Εχθές λοιπόν ήτο το γενέθλιον Καλοχαιρέτου. 10 Μαΐου, Ταύρος. Ολίγον μελαγχολικά τα γενέθλια, ποτέ δεν μου ήρεσαν. Επήγα εις τον Βάρσον των νεανικών μου χρόνων, όπου εκεί τουλάχιστον τίποτε δεν έχει αλλάξει, με ολίγους φίλους που απέμειναν εις το διάβα των χρόνων.

 

Μελαγχολικά αυτά και ολίγον γλυκερά. Καμμία σχέσις με το φανταστικό, σπιρτόζικο  Βοομ-Βοομ της παρελθούσης. Αλλά, δεν έχετε παράπονο. Αι αγοραί καλοχαιρέτησαν το γενέθλιον Καλοχαιρέτου με πάρτυ Boom-Boom άνευ προηγουμένου. Ωραίο γλέντι, της τάξεως των 750δις Ευ.

 

Το χαγκοβερ, τουτέστιν ο μεταμεθικός πονοκέφαλος, να δούμε εάν θα είναι αντίστοιχος. Πολύ φοβούμαι τα τέλη του μηνός αυτού, έχει και την 29η Μαϊου μπροστά.

 

Αλλά, όσο και όπου έχει γλέντι, γλεντούμε κι όσοι το προλάβατε, καλά κέρδη.

 

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
23 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
1061 αναγνώστες
14 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Δευτέρα, 10 Μαΐου 2010
00:35

Με εκάλεσε σήμερον φίλη να υπάγω εις την ειρηνική διαμαρτυρία περί των νεκρών της Τετάρτης. Κοντά ήμουν, εμπροσθεν του Αγνώστου Στρατιώτου περνώ συχνάκις, επήγα. Και καλά που επήγα, διότι αποτελούσαμε μετά της κορασίδος  περίπου το 2% των παρευρισκομένων. Ούτε 100 ατομα. Σκυλιά να είχαν σκοτώσει οι ένοπλοι προοδευτουριάρηδες, και ουχί τεσσερας ανθρωπίνους ψυχάς, περισσότεροι θα ήμαστε. Κάτι άρχισε να λέει διαμαρτυρόμενος επι τη συγκρίσει ένας τύπος δια τα Δεκεμβριανά του '08, και αμέσως επετάχθηκαν 2-3 φωνασκούντες και του έδωσαν να καταλάβει ότι ακόμη και  εξ αυτών των 100 οι μισοί είχαν έλθει δια να ελέγξουν τα πράγματα. Είδωμεν μάλιστα και τον Ψαριανό, του τΣύριζα, όχι εγώ δηλαδή καθ' οτι δεν βλέπω τόσο καλώς, η φίλη μου.  

Έφυγα απογοητευμένος και τεθλιμμένος. Ημέρας που έχει τουρίστας, περισσότεροι ευρίσκονται προ του Αγνώστου Στρατιώτου. Αλλά, έτσι είναι αυτά καθώς φαίνεται. Το παρακράτος πυρπολεί, καταστρέφει και οδηγεί την χώρα εις την ύφεσιν εν ονόματι κάποιων νεκρών, αλλά κάποιοι είναι σαν να μην υπήρξαν ποτέ.

 

Ενεθυμήθην λοιπόν τον Οργουελ: όλα τα ζώα είναι ίσα, αλλά μερικά πιο ίσα. Το ξεύρουμε και δεν κάνουμε τίποτε. Και δια τούτο ακριβώς είμεθα συνένοχοί τους. Αλλά, ομιλών περί ισότητος των ζώων, είδον το κάτωθι:

 

 

Δεν ξεύρω εάν είναι αληθές, ένας απλός πολίτης είμαι, αλλά εάν είναι, τότε ο Βουγιας πρέπει να θεωρειται συνένοχος και ηθικός συναυτουργός δι' οιανδήποτε επίθεσιν με μολότωφ ηκολούθησε. Και πρέπει, εαν δεν έχει την πολιτική ευθιξία να παραιτηθεί (που δεν την έχει) να φύγει νύκτωρ.

 

Το σημερινό με έπεισε πάντως ότι η Ελλάς δεν έχει ακόμη ειδεί τίποτε. Ότε η πλειοψηφία λουφάζει εις τα έκτροπα του παρακράτους, είμεθα συνένοχοι και θα μας κάνουν χειρότερα. Όσο δεν αποφασίζωμεν να μην είμεθα ζώα, θα υπάρχουν ζώα πιο ίσα εξ ημών. Κι ημείς θα υποφέρωμεν δια να πληρώνουμε τους επαχθείς φόρους, με ανεργία και κλεισιμο επιχειρήσεων και λεηλασία εισοδημάτων, ενώ κάποιοι θα καίουν τας Αθήνας ατιμώρητοι.

 

Εδώ είμεθα και θα τα ειδείτε. 

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
19 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
1335 αναγνώστες
15 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Σάββατο, 8 Μαΐου 2010
14:06

 Δεν θα το κρύψω, είμαι κάπως ικανοποιημένος. Εκτός των τειχών δηλαδή, εντός τι να λέμε? Η χώρα ευρίσκεται εν μελαγχολία.

 

Με το που έγραψε ο Καλοχαιρέτας "Προς την κορύφωσιν", τσουπ, έκαμαν αι αγοραί έναν ωραιότατο σχηματισμό κορυφώσεως και κατόπιν άρχισαν την αναμενομένη διόρθωσίν των. Όπερ εστί μεθερμηνευόμενο, ο ενταύθα καλοστεκούμενος Κυριος δεν έχει απωλέσει εντελώς το αγοραίον αισθητήριον του

 

Αλλά, εντός η χώρα δεν πάει καλά. Μας έχει πιάσει μια καθολική μιζερίασις, μια γενικευμένη στροφή προς τας αξίας της αριστεράς: ενοχή, αυτομαστίγωσις, γρίνια, κατηγορίαι έναντι παντός άλλου, μιζέρια. Απόψε λοιπόν ο Θρασύβουλος εκκινεί ειρηνικήν αντίστασιν κατά του πνεύματος προοδευτουριάς που έχει κατακλύσει την πατρίδα. Μόνον ένα αντίδοτο υπάρχει εις την αριστερά σκέψιν: να περνάς καλά, να γλεντάς.  Μόνον με το γλέντι ξεκολλάς από τα ψεύδη και το πάθος δια την ύλην περί του οποίου κάνoυν περιπαθή πλυσιν εγκεφάλου αι μαρξιαναί αιρέσεις. Μόνον το πνεύμα του Διονύσου νικά κατά κράτος το σκοτεινό, ανθρωποβόρο και αιμοσταγές πνεύμα του Καρόλου. Αντιστεκόμεθα, μόνον γλεντούντες!

 

 

Εξ ου και σήμερον, ούσης οψίας θα ευρεθώ εις την γνωστή αγαπημένη, γνησίως παρακμιακήν δισκοθήκη των Ζιζυφίων, το Βοομ-Βοομ, ένθα ο βετεράνος δισκοβολεύς (DJ) Σουλης κατευθύνει τα πλήθη μέχρις πρωίας. Ε, κι άμα γουστάρει η παρέα, πεταγόμεθα και εις την γειτονική πίσταν, ου ιερουργεί ο Βασίλειος ο αμαξοποιός. 

 

Και δεν θέλουν πολύ χρήμα αυτά μη φαντασθείτε. Με 15 ευρώπουλα (μετά ποτού) μια χαρά την εβγάζεις. Ε, ας ειναι καλά αι αμερικανικαί αγοραί και ο θείος Δοω Τζώνης εξ Αμερικής που ελέγαμε. 

 

 

 

 

Θα επιβιώσωμεν, ΚΑΙ αυτό θα περάσει και θα ξαναέλθουν τα έτη της ανόδου (boom-years).

 

Η φτώχεια θέλει (και αντέχει) καλοπέρασιν!

 

 

 

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
12 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
«Πρώτη<5678910111213>Τελευταία»

Σχετικά με το blog
Η Ενδεκάτη Εντολή: "Έσο Ελευθερος".







Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις