Φρόνημα υπό αναδιάρθρωσιν!
Δεῖ δὲ χρημάτων, καὶ ἄνευ τούτων οὐδὲν ἔστι γενέσθαι τῶν δεόντων
Λίγα λόγια για εμένα
Εν πολλαις αγοραις επενδυτής και ες αεί του ωραίου θαυμαστής!
(διαβάστε περισσότερα)
Σελίδες
Σύνδεσμοι


Ελευθεριακά
969 αναγνώστες
Σάββατο, 15 Δεκεμβρίου 2007
19:09

Ηξιώθην σήμερον να ευρεθώ και πάλιν εν τω κλεινώ άστει και να κάμω τον αγαπημένον μου γύρον της Ακροπόλεως. Εστάθην λοιπόν εις το εκκλησάκιον της Γοργοεπηκόου και του Αγίου Ελευθερίου, παρά τη Μητροπόλει των Αθηνών δια να αποδώσω σεβάσματα εν τω εορτάζοντι τον Αγιόν του ναϊδρίω. Μ'αρέσει πολύ ο ναϊσκος αυτός. Είναι ένα πραγματικόν κόσμημα των Αθηνών και σας προτείνω να το παρατηρήσετε εάν ποτέ ευρεθείτε εις την περιοχήν. Αριστουργημα αρχιτεκτονικής τε και μαρμαρογλυφίας. Εις το δε παρακείμενον καφέ Centrale  βορείως της Μητροπόλεως, θα με ευρείτε πλειστάκις καφεπίωντα μετά φίλων ή κατα μόνας και αναγιγνωσκοντα τον του Σαββάτου τύπον.

Εν τω ναϊσκω αυτώ, ευρίσκει η μεταφορά των αρχάιων μας εθίμων την απεικόνισιν της προς τα μεσαιωνικά. Κατα τους αρχαίους μεν  ετιμάτο η Ειλείθυια ή Ελευθώ ως προστατις του τοκετού και των νεογνών, αργότερον βεβάιως τον ρόλον αυτο έλαβε εν τη παραδόσει η Θεοτόκος ως Ελευθερώτρια ή Γοργοεπήκοος. Κάποια στιγμή, καθώς η θρησκεία μας εγένετο πιό ανδροκρατούμενη, κατα τα ήθη της Άσίας, τον ρόλον αυτόν τον ανέλαβε και ο την σήμερον Άγιος Ελευθέριος, μάρτυς και επίσκοπος Ρώμης. Το όνομα ωστοσο και η συνήθεια του λέγειν δεν ήλλαξαν πολύ από αρχαιοτάτων χρόνων. Ακόμη "καλή λευτεριά" ευχόμεθα προς τας εγκύους.

 Η καταβολή της λέξεως είναι πολυσυζητημένη και άκρη δεν έχει βρεθει.  Άλλοι λένε ότι έχει να κάνει με το "ελευσομαι" και ως εκ τουτου ελευθερος είναι αυτος που μπορεί να έλθει/πάει όπου θέλει. Ίσως τούτο να είναι παρετυμολογία, καθώς και το έτερον που ερμηνεύει τη λέξιν ως ΄"έλευσιν ορίων". Οι ινδοευρωπαισταί το συνδέουν με την PIE *leudh- εξ ου και το γερμανικόν Leute, ρωσικόν  ljud-i, αμφότερα σημαινοντα και ετυμολογικώς συνδεόμενα με το ιδικό μας "λαός". Αλλά δεν υπάρχει συμφωνία. Η λέξις "ελευθερος" μαρτυρείται από των μυκηναϊκών χρόνων ήδη με την σημερινή της έννοια.

Βεβάιως όλα αυτά τα λέγω διότι σήμερον εορτάζουν και δυο πολιτικες προσωπικότητες με σημαίνοντα ρόλο εις την σύγχρονον ιστορίαν μας, αλλά ανευ ουδεμίας σχέσεως ως προς τα μεγέθη. Ο πρώτος έιναι βεβάιως ο αγαπημένος μου ηγέτης Ελευθέριος Βενιζέλος. Κατα το όνομα Κρής (η Ελευθώ γαρ μεγίστη θεότης κυρίως δια τους Κρήτας που σεμνυνοντο την θηλυκήν πλευράν του θείου απο αρχαιοτάτων χρόνων), κατα δε το επώνυμον εκ Πελοποννήσου, υιός παντοπώλου Κυριάκου Βενιζέλου (ναι, από εκεί είναι κι ο Κυριάκος Μητσοτάκης, είναι σόι) μωραιτικης καταγωγής. Αυτή είναι η μειζων προσωπικότης. Την ετέρα, τον Λεφτερη Βερυβάκην,  τον αναφέρω μονον και μονον ως έναν από τους κρίκους της μακρας διαδικασίας που κατέληξε εις μιαν ακόμη "εκπαιδευτικήν μεταρρύθμισιν" αυτή τη φορά, την κατεδάφισιν του πολυτονικού το 1982. Επειδή νομίζω ότι ακόμη ζεί, δε θα πώ περισσότερα δια τον φόβον των μηνύσεων. Αλλά αντιλαμβάνεσθε που θα τον κατέτασσα εαν είχον ελευθερίαν.

Την ελευθερία πολύ την αγαπούμε οι Έλληνες, νομίζω μάλιστα κάπου λέει ο Ηρόδοτος ο κατα τα πλειστα πεπλανημένος, ότι "ελευθερίη" είναι εν εκ των χαρακτηριστικών των Ελλήνων έναντι των βαρβάρων. Πώς τα καταφέραμε εν τουτοις να έιμεθα σκλάβωμένοι υπό ξενοφερτων ιδεολογημάτων τόσο που ούτε να ομιλησωμεν κατα του Μαρξ να μη δυνάμεθα, μη με ερωτάτε. Και πώς τα καταφέραμε ως λαός λάτρης της ελευθερίας να κυβερνωμεθα υπό φρατριών και φαρών και δυναστειών, επίσης μη με ερωτάτε. Αλλά, ως είπε ο Βενιζέλος εν τω Κοινοβουλίω ότε η βασιλοφρων παραταξις τον ενεκάλεσε ως υιόν παντοπώλου (βακάλη) που τα βάζει με τας δυναστειας:

 

σαν ειν' ο τράγος δυνατός
δεν τον εσταινει μάντρα
ο άνδρας κάνει τη γενια
κι όχι η γενιά τον άνδρα

 

 

Προς όλους τους φίλους της Ελευθερίας τε και του Ελευθερίου, έτη πολλά και μην το βάζουμε κάτω. Έτη πολλά και εις πάσας   και πάντας τους την σήμερον εορτάζοντας. Για τα των αγορών τα λέμε απο αυριον.

 

ΥΓ Αντιγράφω την διήγησιν εκ του ιστολογίου του φίλου Ερμου/Προμηθέως, δια την έλλειψιν σχολίων ενταυθα και ανευ περαιτέρω σχολίων εξ εμού:

"Αυθεντική ιστορία" : σε συνάντηση Υπουργών της Ε.Ε. ο εν λόγω Λευτέρης  (ΣΣ Βερυβάκης) παρακολουθούσε αμήχανος - ως μη γνώστης ουδεμίας γλώσσας - (της μητρικής προφανώς συμπεριλαμβανομένης). Κάποια στιγμή εις εκ των παρισταμένων απευθυνόμενος εις αυτόν του λέει "very well" και απαντά ο "δικός μας" Νο, Νο ! "very - vakis" !...

Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
46 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Η Ενδεκάτη Εντολή: "Έσο Ελευθερος".







Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις