Φρόνημα υπό αναδιάρθρωσιν!
Δεῖ δὲ χρημάτων, καὶ ἄνευ τούτων οὐδὲν ἔστι γενέσθαι τῶν δεόντων
Λίγα λόγια για εμένα
Εν πολλαις αγοραις επενδυτής και ες αεί του ωραίου θαυμαστής!
(διαβάστε περισσότερα)
Σελίδες
Σύνδεσμοι


Προφητειών Καλοχαιρέτου το ανάγνωσμα: το πόλεμος των καφέ (Βears) κ.α. κεχαριτωμένα neo-ελληνικά
1667 αναγνώστες
Δευτέρα, 4 Φεβρουαρίου 2008
23:00

Πότε οργίζεσθε περισσότερον? Ότε σας βγαίνει η πρόβλεψις ή ότε όχι? Ε, λοιπόν εγώ είμαι έξω φρενών, καθάπερ μοι εβγήκε. Άρτι αφιχθείς εκ του βαρετού πελιδνού λασποχωρίου που παριστά τον ρόλο της πρωτευούσης της Αυτοκρατορίας (Βρυξέλλες) εις την περιθωριακήν, όπως κατηντήσαμε, ταύτην επαρχία (ναι, πράγματι έξω φρενών), και προ του με καταβάλει η ίωσις του ΣΚ, ενεργωποίησα την τηλεόρασιν ίνα ειδώ εάν ενδιαφέρον τι συνέβη. Το συγκλονιστικότερον λοιπόν εξ όσων είδον ήτο πηχιαίος, λίαν Χρηματιστηριακός, τίτλος: «ο πόλεμος των Bears». Κι εκεί λοιπόν απέμεινα ενεός. Των ποίων είπατε? Τοσούτον γρήγορα λοιπόν κατεβλήθη το κρατικαίς δαπάναις προπαγανδιζόμενον μόρφωμα της Κρατικής Γραμματικής του 1942 (ναι, ναι, των χιτλεροκρατουμένων τυπογραφείων) του Τριανταφυλλίδου και απώλεσε την αίγλην του ακόμη και εκ του εντύπου χώρου?

Μη με παρεξηγήσετε. Το ανέμενον (Καλοχαιρέτας, κληρονομικόν χάρισμα). Άλλωστε, εάν αντιλαμβάνεσθε τι διαμοίβεται μεταξύ των εφήβων παίδων σας, προφανώς γνωρίζετε αγγλικά. Αλλά τόσα χρήματα, τόσοι φόροι της απόρου γραίας της (λειψάνδρου, ασφαλώς) επαρχίας, τόσα χρόνια και ούτε μια γενεά δεν εκράτησε η διάλεκτος (της γερμανολάτρου οικογενείας) Ράλλη? Μπράβο πρόβλεψις Καλοχαιρέτα! Να λοιπόν που η δημοτικιστική ιδεολογία οδηγεί ακριβώς εκεί που οι ξενολάτραι εμπνευσταί της το επήγαιναν το πράγμα παλαιώθεν. Διότι μάλιστα κύριοι, ΜΗ ΣΑΣ ΓΕΛΑ Η ΙΔΕΑ, το όραμα της πτωχής πλην εντίμου λαϊκής Ελλαδος  υπηρετεί η δημοτικιστική ιδεολογία. Εκεί όπου αμόρφωτοι ή ημιμαθείς άνθρωποι δύνανται να γίνουν Υπουργοί Παιδείας (very well, no Very vakis), ανεπάγγελτοι να γίνουν μεγαλοσχήμονες πολιτικοί και λαδοπόντικες, γκουρού των Χρηματιστηρίων (ε, ναι με πείραξε που δεν είχον ούτε εν μονάστερον εχθές). Αρκεί το απολυτήριον του δημοτικού και μάλιστα ως άλλοθι. Πώς είπατε? Μα, ναι το δημοτικό και η δημοτική είναι αλληλένδετα εις την λαϊκιστικήν αυτην ιδεολογίαν του ακρωτηριασμένου (αυτό-ακρωτηριασθέντος) Ελληνισμού. Βλέπετε, μόνον ή κυρίως η δημοτική -και εν δημοτικήι- εδιδάσκετο εις το δημοτικό απο των αρχών του 20ου αιώνος. Ούτω πώς την δεκαετία του '60 λόγω της τραγικής Ιστορίας του τόπου και των καταστροφών που μας επέφεραν οι Ολοκληρωτισμοί το 96% του πληθυσμού ήσαν απόφοιτοι μονον Δημοτικού - δυστυχώς, δυστυχέστατα - και πρακτικώς μονον αυτήν εγνώριζαν ως γλωσσικήν μορφήν. Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.

Τώρα βεβάιως, να διευκρινήσω ότι το άρθρον δεν το ανέγνωσα - καταλαβάινετε, να μη ριψοκινδυνεύσω και εγκεφαλικόν, απλώς την διαφήμισιν είδον. Οπότε απλώς το λαμβάνω ως παράδειγμα του ευρυτέρου φαινομένου, υπό του τύπου και πολλών εξ ημών, και να με συμπαθουν οι συντάκται του (τους οποίους αγνοώ) εάν τύχει και αναγνωσουν το παρόν. Αφορμή εγύρευα, αφορμήν ηύρα.


Ολίγου δέω χάριν έχειν άλλωστε τοις (καλοίς υποθέτω) συντάκταις του άρθρου αυτού, οπότε ας τους ειπώ δυο-τρία πράγματα περί άρκτου, ίνα γνωρίζουν οι παίδες εις το μέλλον. Ο όρος που περιγράφει το ζώον Ursus arctos εις την Πρωτο-Ινδοευρωπαϊκήν (δι'όσους ακολουθούν παρομοίας αναλύσεις) έχει ανασυσταθεί ως *h2rtkos, εξ ου το λατινικόν ursus και προγονικόν άρκτος, δια κανονικών γλωσσικών μετατροπών. Εκ του άρκτος το ημέτερον «αρκούδα» δι’εμφανών αλλαγών. Το ενδιαφέρον είναι ότι το όνομα αυτό διετηρήθη μόνον εις τας νοτίους περιοχάς, όπου αι άρκτοι δεν είναι και τόσουτον συχναί. Αι βόρειαι γλώσσαι ήλλαξαν τον όρον εις ευφημισμόν, συχνόν ότε οι άνθρωποι φοβούνται κάτι ιδιαιτέρως (λ.χ. Εύξεινος Πόντος, αντί Άξενος Πόντος, αφιλοξενος δηλαδή,  δια τη Μαυρη θάλασσα, εξαποδώ δια τον πεπτοκότα Αρχάγγελον κοκ). Ούτω πώς οι Γερμανικαι γλωσσαι την λεγουν «το καφέ» (πρβ braun, το σπανιότερο αγγλ. bruin, και το κοινότερο bear), οι δε σλαυικαί «αυτό που τρώει μέλι» (εις την εκκλησιαστικήν Σλαυονική medvedi, παρόμοιαι εις τας συγχρόνους, λ.χ.Ρωσ. medved). Μόνον εις ονόματα παρέμεινε ο όρος, λ.χ. Αρθούρος σημαίνει Αρκτουρος, «ο ηγέτης των Άρκτων» ουαλιστί. Αγγλογενές εστί αυτό, μπορείτε να το χρησιμοποιείτε άνευ αιδούς ότι ελληνιζετε.

Ούτω πώς λοιπόν φοβούνται προφανώς την άρκτον ως άλλον εξαποδώ οι φίλοι, οπότε σου λέει ας την πούμε bear, έχει και μια γλαμουριά αγγλογενή που είναι και της μοδός. Εγώ πάλι που φοβούμαι τον ηδη-εδώ περισσότερον του εξ-απο-δώ, τον απύθμενον λαϊκισμόν ή και την ιδεολογίαν της αυτοκαταστροφής λέγω υμίν τούτο: ό,τι και να κάμετε, ό,τι και να γράψετε, όσον και να προσπαθήσετε, όσον και να αποταχθέιτε την Ελληνικήν (όλοι μαζί, "απεταξάμην"!) η άρκτος δεν πρόκειται να σβήσει, αλλά μάγκες μου,  είμεθα έτοιμοι. Βλέπετε, η τελευταία Μεγάλη Άρκτος του Ελληνισμού, ήρξατο την 13ην Απριλίου του 1204 και διαρκεί, με μερικά ενδιάμεσα αρκτώδη ράλλυ είναι η αλήθεια, έως της σήμερον. Αλλά επειδή η  γλώσσα αύτη και ο λόγιος τρόπος γνωρίζει πια λίγο-πολύ πώς να κάμει την άρκτο φίλη, εικάζω ότι, κουτσά-στραβά θα τα βγάλει πέρα. Να δούμε το κατεστημένον των γλαμουρο-λαϊκιστών πώς θα τα καταφέρει να πάει από της Αρκτικής (oh yes, the Arctic) εις την Ανταρκτικήν (oh yes, the Antarctic) κυματι θαλασσης, εάν τολμήσει κανείς και αμφισβητήσει το μονοπώλιον  του λαϊκισμού. Ωρέ τι ογλήγορα και ταχέως θα τους φάει η φαιά Άρκτος και το μέλαν σκότος.

Η Μικρά Άρκτος, ως γνωστόν, εμπεριέχει τον πολικόν αστέρα που δεικνύει πάντοτε προς Βορράν (εξ ου και Αρκτική, ο τόπος του Βορρά ο δε αντι-βορράς, ο Νοτος, αντ-αρκτική). Και τούτος εδώ ο τόπος και πάλιν να αποφασίσει να αλλάξει γλώσσαν (το έχει ξανακάμει, μην κρυπτώμεθα) και να κάμει λαβαρον τη γλώσσα του «λαού» που τον κατοικεί, δηλαδή των οικοδόμων  του (αλβανικά), των υδραυλικών του (πολωνικά), των χοιροβοσκών του (ορντού, οι πλείονες είναι Πακιστανοί) ή των εργαζομένων εις την συλλογήν ανθέων και οπώρων (βενγκαλι, εκ του Βαγλα Δεςς οι πλείονες), ή των «επαναστατημένων νιάτων του», δηλαδή κάτι εις ΕΜΟ-ελληνοαγγλουριά, η Αρκτική και η Ανταρκτική, ουχί η «καφετί», η Bearish, ή «Αρκουδιάρα» και «Αντιαρκουδιάρα»  ή "Κοντραρκουδιάρα", θα απομένει ωρέ Ελληνες.


Διότι του «λαού» και των αξίων ηγετών του το κράτος και η επικράτεια του τόπου, της γλώσσης δε το κράτος του Λόγου και του Χρόνου (38 αιώνες and counting, λεβεντοπαιδες). Αναζητώμεν τα ψιχία εκ των τραπεζών των ξένων εν χρηματιστηρίοις, ω, κακομοιριασμένοι Ψωροκωσταινιάται και απορρίπτωμεν εν τοις βόθροις τον χρυσόν και τον πλούτον ον κληρωδότησαν ημίν 38 αιώναι γραπτού λόγου. Ολίγα δολλάρια ή ολιγα ευρώ παραπάνω θα μας κάμουν να ξεχωρίσωμεν εκ των 6,5 δις κατοικούντων την Οικουμένην μωρέ? Μωρέ σιγά τους Brad Pitt!

Καλά το λέει ο Ηράκλειτος, τα γαϊδούρια το άχυρο προτιμούν απ’ το χρυσάφι: "ὄνους σύρματ᾽ ἂν ἑλέσθαι ἢ χρυσόν".

Κι επειδή πολλά είπον και εξέφυγον -και να με συμπαθάτε, αλλά καταλαβαίνετε, το πάθος- χρηματιστηριακώς, ως και γλωσσικώς, την Άρκτο δεν τη αντιμετωπίζουν τα ξόρκια, αλλά τα καλά κουμάντα, αυτό έχω βαρεθει να το γράφω. Και μια που ομιλούμε περί δημοτικισμού, αν με ερωτάτε, το μέλλον δεν ανήκει εις τας μοδερνιστικάς ιδεολογίας που ήθελαν να κάμουν την Ελλάδα βιομηχανική χώρα και τους  Ελληνας πειθαρχημένους βιομηχανικούς εργάτας (ναι, καλά), αλλά εις το εμπόριον και εις ό,τι φέρει αξίαν εις την Ελλάδαν - ως ο λόγος. Και εν Αρκτω, ως σήμερον, και εκτός.

Υμέτερος, έχων πάρει απόφασιν την ιδέα της συνυπάρξεως μετά της Αρκτου, ο πτωχός και μόνος αγελαδόπαις,

Θρασύβουλος

 

Σχόλια

04/02 23:17  Swearengen
Κύριε Θρασύβουλε,
Καλησπέρα και καλή ανάρρωση. Μην οργίζεσθε όμως. Ο πρωτοσέλιδος τίτλος του "ΚτΕ" (σ' αυτόν προφανώς αναφέρεσθε), νομίζω ότι δεν ήταν τίποτ' άλλο παρά η παράφραση του τίτλου της γνωστής ταινίας "Ο Πόλεμος των Ρόουζ", εν είδει λογοπαιγνίου
04/02 23:25  Θρασύβουλος Καλοχαιρέτας
Μα αφήστε με να τα χώσω κι εγώ! Ουδέν έχω εναντίον των δημοσιογράφων, ίσα, ίσα όπως βλέπετε, ηύρον ευκαιρία να ειπώ τα δικά μου. Τέλος πάντων, παρεσυρθην, αλλά κάποτε έπρεπε να τα πω και πάτησα εδώ.
04/02 23:28  Θρασύβουλος Καλοχαιρέτας
Τώρα βεβάιως, swearagain, ελπίαω να μην είσθε ο συντάκτης του άρθρου και σας προσέβαλα, διότι ουδόλως ήτο αυτή η πρόθεσις μου.Αλλωστε να διευκρινήσω ότι το άρθρον δεν το ανέγνωσον - καταλαβάινετε, να μη ριψοκινδυνεύσω και εγκεφαλικόν. Οπότε απλώς το λαμβάνω ως παράδειγμα του ευρυτέρου φαινομένου,υπό του τύπου και πολλών εξ ημών, και να με συμπαθουν οι συντάκται του (τους οποίους αγνοώ) εάν τύχει και αναγνωσουν το παρόν. Αφορμή εγύρευα, αφορμήν ηύρα.

Πάντως αλήθεια, δε μπορουσαν να πουν ο "πόλεμος των Άρκτων"? Πάει και με το "Πόλεμος των Αστρων". Τέλος πάντων, καλό βράδυ...
05/02 11:30  lemon.
"...ιδου αφιεται υμιν ο οικος υμων ερημος..."
Για κάποους άλλους έχει ειπωθεί και ακόμα "ψάχνουν τον οίκο τους"...
ο θέμα είναι οι άνθρωποι... αν αυτοί είναι για το χαμό! που θα βρεθεί κι η γλώσσα τους!...
05/02 13:47  Swearengen
Μην ανησυχείτε για μένα κύριε Θρασύβουλε, καθόσον δεν ήμουν εγώ ο συντάκτης ούτε αυτού ούτε κανενός άλλου άρθρου του ημερησίου ή περιοδίκου τύπου. Μόνον αναγνώστης τυγχάνω και ο ίδιος και συχνά φρίττω με κάποια κείμενα. Απλώς, για το συγκεκριμένο δημοσίευμα, σας είπα τη γνώμη μου. Πάντως η ιδέα για τον "πόλεμο των άρκτων", ομολογουμένως ήταν ενδιαφέρουσα. Εντούτοις, προσωπικά, ελπίζω να μην την δούμε υπό μορφή πρωτοσέλιδου. Θα προτιμούσα κάτι σε "επέλαση των ταύρων", αν με εννοείτε...
06/02 01:58  Θρασύβουλος Καλοχαιρέτας
Είμαι δυστυχώς και πάλιν κλινήρης, της ιώσεως υποτροπιασούσης, οπότε δεν δυναμαι να γράψω πολλά ή να αναρτησω κείμενον εν ιστολογίοις. Όπως ωστόσο καταλαβάινετε, εισερχόμεθα και πάλιν εις ζώνην “προσδεθείτε”. Καλα κουμάντα οι εντός υπομονή οι εκτός, ελπiζω ότι κάπου εις το επόμενον διάστημα θα μας δωθούν εκ νέου αρισται ευκαιρίαι επενδύσεων. Μη λησμονείτε ότι αι υφέσεις είναι ουχί απλώς δομικόν στοιχείον του οικονομικού μας συστήαμτος, αλλά και δέιγμα υγίείας και ανατολή νέων ευκαιριών δι’ όσους έχουν κάμει καλά κουμάντα.

Τεχνικώς νομίζω όιτ το 4523 του ΓεΔεί υπηρξε πράγματι κομβικόν σημείον και μας δίδει μιαν πρώτην ιδέαν δια το που το πάει. Κρίσιμος θα είναι η διακράτησις ή μη (που τώρα φαίνεται αρκούντως πιθανή) της ζώνης πέριξ του 4100. Αι αγοραί δεν πεθάινουν ποτέ, αλλά το μετρητόν ουδείς το εμίσησε. Εν τω μέσω κυματισμών, είναι παράλογο να αναμένει κανείς ότι μπορεί να διασχίσει την απόστασιν από της Αρκτικής εις την Ανταρκτικήν άνευ καταπλεύσεως εν ασφαλέσι λιμέναις.
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
36 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Η Ενδεκάτη Εντολή: "Έσο Ελευθερος".







Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις