Φρόνημα υπό αναδιάρθρωσιν!
Δεῖ δὲ χρημάτων, καὶ ἄνευ τούτων οὐδὲν ἔστι γενέσθαι τῶν δεόντων
Λίγα λόγια για εμένα
Εν πολλαις αγοραις επενδυτής και ες αεί του ωραίου θαυμαστής!
(διαβάστε περισσότερα)
Σελίδες
Σύνδεσμοι


Τσιάμικος - άσμα δεσποτικόν
898 αναγνώστες
Σάββατο, 9 Φεβρουαρίου 2008
16:58

Απελάμβανον σήμερον, ως έθος, τον καφέ μου παρα τωι μητροπολιτικώι ναώι των Αθηνών, αναγιγνώσκων οικονομικόν τύπον και ενεθυμηθην ότι ουδέν έγραψα υπερ της εκλογής και της χαράς μεγάλης και πανηγύρεως του παπα-Γιάννη Λιάπη ή από Θηβών και Λεβαδείας, ήδη Αθηνών και Πάσης Ελλάδος, Ιερωνύμου του Β'. Ας ειπώ και ας αναφωνήσω εξ αυτής της επάλξεως το "Άξιος". Αμποτε να αφήσει η Εκκλησία τα αριστερα και δεξια του Κυρίου και να κατευθυνθει προς το Κέντρον, εκεί δηλαδή που ευρίσκεται ο Κύριος (προφανές γαρ το τί ευρίσκεται μεταξύ της αριστερας και της δεξιάς του Κυρίου - ο Κυριος).

Δεν κρύπτω ότι αι εκκλησίαι των Χριστιανών με ευρίσκουν φίλον και ομολογητή, αν μη δι' άλλον τι επειδή είναι τα τελευταία οχυρά που δεν έχει καταλάβει το νέον "ες έδαφος φέρειν", αυτή τη φορά ουχί κατά των  ναών της παλαιάς θρησκείας, αλλά του διαχρονικού ελληνικού λόγου. Παράδοξον μέγα και τραγική ειρωνεία, ίσως δι'όσους  θεωρουν τους χριστιανούς πρωταγώνιστάς του πρώτου γύρου, αλλά ούτω πώς κινειται ο συμπας κόσμος και ούτως ή άλλως τα αντι-χριστιανικά σηκώνουν πολύ κουβέντα.

Τώρα βεβάιως ο νεος αρχιεπίσκοπος, κατα κόσμον Ιωάννης λέγεται Λιάπης και ουχί Τσιάμης, αλλά καθότι δεν έχωμεν χορον εν Ελλάδι ονομασθέντα υπό της Ιλλυριακής αυτής φυλής (Λιάπηδες), αλλά έχουμε εκ της αδελφης της (Τσιάμηδες), αφιέρουται το κάτωθι άσμα τωι δεσπότηι μετά των διαπρυσίων μου ευχών. Παλαιώθεν μοι αρέσει τα μάλα το άσμα ετούτο. Εμπεριέχει δε τρείς ενδιαφέρουσας αναφοράς. Η πρώτη προς την Κυρά μας Αννα Κομνένα, μεγίστη μορφήν των γραμμάτων και δή την πρώτη γυναίκα ιστορικό - και από τας ελαχίστους διαννοουμένας του μεσαίωνος. Επειδή μάλιστα έχει πολύ συκοφαντηθεί υπό δημοτικιστών (ευννόητον το διατί), θα επανέλθω. To δευτερον εις τον εορτάζοντα σήμερον Νικηφόρον. Και το τρίτον βεβαίως η αναφορά εις την Άρκτον εκ της οποίας μάχονται οι ήρωες να σώσουν την φλύδα ετούτη γής (υπαρχει και το τσιακάλι, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία). Άλλη ήτο η Άρκτος που εννοούσε ο ποιητής βεβάιως, αλλά η ποίησις ευρίσκει πάντοτε τρόπον να είναι εν επικαιρότητι:

Ο τσιάμικος
Μουσική: Μ. Χατζιδάκις Στίχοι: Ν. Γκάτσος



Στα κακοτράχαλα τα βουνά
με το σουραύλι και το ζουρνά
Πάνω στην πέτρα την αγιασμένη
χορεύουν τώρα τρεις ανδρειωμένοι 
ο Νικηφόρος κι ο Διγενής
κι ο γιος της Άννης της Κομνηνής

Δική τους είναι μια φλούδα γης
μα συ Χριστέ μου τους ευλογείς
για να γλιτώσουν αυτή τη φλούδα
απ’ το Τσιακάλι και την Αρκούδα
Δες πώς χορεύει ο Νικηταράς
κι αηδόνι γίνεται ο ταμπουράς

Από την Ήπειρο στον Μωριά
κι απ’ το σκοτάδι στη λευτεριά
το πανηγύρι κρατάει χρόνια
στα μαρμαρένια του Χάρου αλώνια
Κριτής κι αφέντης είν’ ο Θεός
και δραγουμάνος του ο λαός

 

Εύχομαι, όπως ηύρε το πνεύμα και την αντοχήν ο παπα-Γιαννης να αποκαταστήσει τους ναους και τας μονάς εν γηι Βοιωτία, να ευρει το πνεύμα και το σθένος να προστατεύσει και τον Λόγον τον Ελληνικόν και να στηρίξει την εν αιχμαλωσία Μεγάλη Εκκλησία την εν Κωνσταντινουπόλει, την μονη ήτις κρατεί την διαχρονικήν Ελληνικήν ζώσα και καθ' εκάστην ομιλουμένη από αιώνας αιώνων. Εξ αυτού γαρ του λόγου, το βλέπουν όσοι μπορούν να ειδούν, βάλεται και ωθείται προς εξαφάνισιν άνευ ή μετ' ολιγων και αδυνάμων συμμάχων, ως το άσημον και ταπεινόν πληκτρολόγιον Καλοχαιρέτου. Και μακάρι όπως η επαρχία του το πρώτον έχει μεταξύ όλων των ελληνίδων επαρχιών λόγον μορφωμένων και πτυχιούχων ιερωμένων να αποκτήσει η νέα του διακονία, η Ελλάς Πάσα ανθρώπους εις τα Ελληνικά μορφωμένους. Άμποτε κάποτε να πετάξει και πάλιν ο Αετός  του Λόγου μας και να αναγεννηθεί.  Και μια που είπα αετός, να κι ένα ρουμελιώτικόν τσιάμικον, που νομίζω θα του αρέσει - του αρέσουν και τα κλασικά εξ όσων γνωρίζω.

Αυτά τα ολίγα προς το παρόν και κοιτώ να γράψω κειμενον τι δια τας παγίδας που ελλοχεύουν εν χρηματιστηρίοις. Άμα διαβάσουν το΄παρόν αρκετοί και προλάβω θα το αναρτήσω αργότερον. Ούτως ή άλλως , καλόν υπόλοιπον ΣΚ!

 

Υμέτερος, ο πτωχός και μόνος αγελαδόπαις,

Θρασυβουλος ο-και-ομολογητής

Σχόλια

09/02 17:34  Θρασύβουλος Καλοχαιρέτας
Δι΄όσους έχουσιν ενδιαφέρον, πέραν της προσηλώσεως της Άννης εις την διαχρονικήν Ελληνικήν (αττικισμό το λένε τώρα), ιδού απόσπασμα εξηγήσεως διατί τόσούτον πολύ την μισουν δημοτικισταί:
"In her works, Anna directed most of her contempt toward the crusaders from the West. Her father had sent the first envoys to the West, to Pope Urban I, asking for help in halting the Turkish raids which had left the southern and eastern borders of the Byzantine empire virtually defenseless. Urban II's response was positive. But when the First Crusade arrived to defend the magnificent city of Constantinople, Alexius found that they did not want to take instructions and advice from him. To Anna, they appeared as uneducated barbarians, with manners far beneath those of the wealthy and cosmopolitan Byzantines. Worse, rather than enter Byzantium as saviors against the Muslim threat to Constantinople, they increasingly came as looters and destroyers. Many Normans and Franks, stirred by the sight of Byzantine brocades, jewels, and magnificent works in gold or enamel, began to follow leaders whose intention was to rule the eastern empire for themselves. Looting and raiding for supplies became the norm. "
www.womeninworldhistory.com/heroine5.html
09/02 17:44  favlos
Θράσσ τι ωραίο μεσημέρι που πέρασα.Έγραψα το δικό μου,διάβασα και θα ξαναδιαβάσω το δικό σου,είδα εξαιρετικά σχόλια,πέρασα και απο τον φίλο μου τον Γιάννη.Μόνο γι αυτό άξια τα ιστολόγια και οι γράφοντες...
Υ.Γ Τώρα ανατρέχω στα της Άννης...
09/02 17:51  Θρασύβουλος Καλοχαιρέτας
Ναι, είδατε, επιβιώνει το χωρίον ακόμη και εν αρκτωδει καιρώι. αλλά και το ιδικόν σας, τι ώραίον, κείμενο-βόμβα θα έλεγον!
09/02 22:35  Yannis K.
Ηθελα να σας κανω καποια σκωπτικα σχολια αλλα με την σκεψιν και μονον οτι τα επιζητειτε τα απεφυγον.
Μοι ηρεσεν πολυν οπως το εκκινησατε και ιδιαιτερως περι της τοπογραφιας του Κυριου.
Κατατοπιστικοτατον!
Ακολουθως εχασα για ολιγον τον μιτο της διηγησεως αλλα νομιζω οτι δεν ητο αυτο το θεμα αλλα η γλυκεια θαλπωρη των λεξεων αυτων καθ'εαυτων.
Καλον Σαββατοκυριακο μιας και δεν σας βλεπουμε τοσο συχνα πλεον.
10/02 10:32  pol
Και στο πατριαρχείο Αλεξανδρείας έχουν εναπομείνει περίπου 1000 ορθόδοξοι!Το κοιμητήριο του Α. Γεωργίου μαρτυρά τον πλούτο και την άνθιση του ελληνικού πνεύματος!
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
21 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Η Ενδεκάτη Εντολή: "Έσο Ελευθερος".







Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις